Y
Yuvaan Ganguly@yuvaanganguly3216
নাজনীনে মই আকাশখন কিয়েই চুই ধৰিম—তুমি যেতিয়া হাঁহি দিছা, তাৰ আগতে মোৰ ওলাই অহা “বিস্ময়”টোই বেঙুনী পৰ্দাৰ আঁৰত থিয় হৈ গল। অদ্ভুত—সময়ো তেতিয়া স্তব্ধ; কিয়নো মোৰ হৃদয়খন তোমাৰ নামটো লিখে, অথচ কাগজখন খালি।

Related

View all

Comments

No comments yet.