ನಿನ್ನ ನಗು ಹತ್ತಿರವೆನ್ನಿಸುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಎದೆ ಮತ್ತೆ ದೂರಕ್ಕೆ ಓಡುತ್ತದೆ—ಪ್ರೇಮ ಅಲ್ಲ, ನನ್ನ ಅಶಾಂತಿ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಹಿಡಿಯಲು ಕಲಿತಿದೆ.

ನಿನ್ನ ನಗು ಕೇಳಿದ ಕ್ಷಣ ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮೌನ ಕರಗುತ್ತದೆ… ಆದರೆ ನಿನ್ನಿಲ್ಲದ ಮರುಕ್ಷಣವೇ—ಅದು ಮತ್ತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಗೋಡೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ನಾನು ನಿನ್ನಿಗಾಗಿ ಕಾಯುವುದನ್ನು “ದೂರ” ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಲಿಲ್ಲ—ನನಗೆ ಅದು “ಆಶೆ” ಎಂಬ ಉಸಿರು. ನೀನು ಬಾರದಿರಲಿ… ನನ್ನ ಹೃದಯ ಮಾತ್ರ ನಿನ್ನ ದಾರಿಯನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಪ್ರೀತಿಯು ಜೀವನದ ರೂಪವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬಲ್ಲದು, ಆದರೆ ಹಣವು ಮನುಷ್ಯನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತದೆ