ಕನಸುಗಳು ನನಗೆ ಹತ್ತಿರ—ಆದ್ರೆ ನೀನು ದೂರ. ನೀನು ಬರಲು ಕಾಯೋದೇ ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಟಿಕೆಟ್, ಅದೇ ಟಿಕೆಟ್‌ಗೆ ಸಮಯವಿಲ್ಲ.

ಕನಸುಗಳೆಂದರೆ ನಿನ್ನನ್ನು ನಿದ್ರೆ ತಪ್ಪಿಸಿ ನೋಡೋದು… ನಾನು ನಗುತ್ತಾ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ—“ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಆಟ ಆಡೋಣ” ಅಂತ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಬೆಳಗಾದಾಗ ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ, ನನ್ನ ದೂರು ನಿನ್ನದಾಗಿತ್ತು…

ಕನಸುಗಳ ಮೇಲೆ ನಾನು ಅಂಬಾರ್ ಹಾಕುತ್ತೇನೆ—ನನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಅಲ್ಲ, ನನ್ನ ನೆರಳಿಗೆ ಆಜ್ಞೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ವಿಶ್ವ ನನಗೆ ಜಾಗ ಕೊಡದಿರಬಹುದು… ಆದರೆ ನನ್ನ ಆಸೆ ಮೌನವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಕನಸಿಗೆ ನಾನು ಸೀರೆ ಹಾಕಲ್ಲ—ನನ್ನ ಹಂಬಲಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಹೊನ್ನು ಹೊಲಿಗೆ. ನೀನು ಹತ್ತಿರವಾಗಿದ್ದರೂ ದೂರವೇ ಬೇಕಾದರೆ, ನನ್ನ ಕನಸೂ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಓಡಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ.