ఆఫీసు టైములు మళ్లీ మళ్లీ మారతాయి… కానీ నా లంచ్-బ్రేక్‌లో మిగిలే ఖాళీ మాత్రం అదే సైజ్‌తో ఉంటుంది. అందుకే నవ్వుతూనే పని చేస్తాను—నన్ను కాదు, నా తక్కువైపోయిన ఓపికను దాచుకోవడానికి.

నేను అలసిపోతున్నానని కాదు—నా ఆశని సెవ్ చేసుకుంటున్నాను. రేపటి జీతం కాదు, రేపటి నేను గెలిచే దినం కోసం.

ఆఫీస్ గడియారం టిక్-టిక్ చేస్తుంది—నేను మాత్రం నా దారి మీదే నిలబడతాను. రేపు నెమ్మదిగా వస్తుంది; ఈరోజు నన్ను బలంగా చేస్తుంది.

"Dear Responsibilities, mujhe thoda break chahiye. Main 5 minute mein aati hoon... (5 business years)."

"Dear Responsibilities, mujhe thoda break chahiye. Main 5 minute mein aati hoon... (5 business years)."

काम देहुं तां मैं करदी—पर दिल दे काम नु चोर बैठदा। टाइम शीट पूरी करदे ने, मेरा मन “pause” लियाके अपना शरारत छुट्ट देन्दा। अंत विच: मीटिंग खत्म—मेरा सुकून शुरू, ते तु समझे बिझनै।

മുറി വൃത്തിയാക്കി, റിപ്പോർട്ട് തീർത്ത്—ഇന്നും മനസ്സിൽ അടഞ്ഞു കിടക്കുന്ന അലമാര: “നീ ഒരിക്കലും പൂർണ്ണമായിരുന്നില്ല”. കമ്പ്യൂട്ടർ ഉറങ്ങുമ്പോഴും ഞാൻ ജോലി ചെയ്യുന്നുണ്ട്; എന്റെ നിശ്ശബ്ദതയ്ക്ക് മുന്നിൽ മാത്രം ശമ്പളം ഇല്ല.

ऑफिस दे घड़ी-घड़ी तैनूं तंग करन खातिर बनिया ए, मैनूं शातिरियत सिखाण खातिर। मेनुं “हां” दे आदत न होई—मैनुं सिर्फ़ “कसूर” चुपचाप गिन दे आदत ए। ते आज जो मैं करिया, कल ओहै लोगों दी औकात नापूगा।