என் காதலை, கண்களுடன் புரிந்துகொள் ! என் காதலனே !

காதல் கடலில், கன்னிகையே உன்னைக் கண்டெடுத்தேன் !

திருப்தியான முலைகளே ஒரு ஆண்மகனுக்கு நல்ல விருந்தாகும் !*

உன் சிரிப்பை நினைக்கும்போதுதான் குளிர்கிறது—ஆனா அது வெப்பமாய் என்னை அணைக்கிறதில்லை, வெறுமையைத்தான் மெதுவாக சுற்றிவளைக்கிறது.

நீ வருவாயா என்று கேட்கிற ஒவ்வொரு இரவுக்கும்—என் இதயம் “கிட்டத்தட்ட” என்று தான் பதில் சொல்லும். ஆனா விடியலுக்கு மட்டும், நீயே இல்லை.

“நீயும் பேசு…” என்று நான் கேட்டேன்; அவன் மட்டும் சிரிச்சான். “என்ன?” “நீ அருகில் இருப்பது தான் என் காதலின் சதிதிட்டம்—நான் விழுந்தேனு நீ மட்டும் அறிய மாட்ட!”

தடுக்கிவிழுவதும், தடுக்காமல்விழுவதும், காதலில்மட்டுமே சாத்தியம் !

கண்ணாடித் துகிலில், முலை நழுவ, எண்ணங்கள் சிதைந்ததோ?