ऑफिसरत चामुक थाखायनो होनाय—कियानै, उरुबेर तेरो “टीम” गोजे, आरू मेरो “टाइटल” काइ गोजे?

“तू फाइल तुहात हाले!” — काजे गोठोना खुम्खुमैबाय; हुकुम फराय मोन. “मे’चि कतेकतीन गुप्त बनां?” — मीठाईकथा दिहानै, साँचि ठेकन. अउटैपुनि करम-नीतिए, तुंआते बाचाइग्रा… एतियै चोट होई जाय.

অফিছৰ দুৱাৰত চিৰচিৰাই লগত দিয়া মেকুৰা দৰে—হাসি দেখুৱায়, আঁৰত গুটি গুটি ডাঙৰ ফাট। মই ভবা মানুহেই কালি “আপোনাকেই কামটো” বুলি ক’লে—আজি মোৰ নামটো নথৈ গ’ল।

ઓફિસમાં તું દૂર નથી—તો પછી એ ખાલી ખુરશી મારી સામે રોજ કેમ ભરાઈ જાય છે? બોલતા બધા અવાજ કરે છે, અને હું—માત્ર તારી ગેરહાજરી સંભળાવું છું.

அலுவலகத்தில் நான் கற்றுக்கொண்ட மிக விலையுயர்ந்த பாடம்—“சிரிப்பு” முகத்தில் இருக்கும்; அதிகாரம் பின்னால் இருக்கும். ஒரே மேசை தான்… ஆனா என் அமைதியை அவர்கள் படிக்க முடியலை; என் சோர்வை மட்டும் சுட்டுக்காட்டுகிறாங்க.

ମିଟିଙ୍ଗ୍ ଶେଷରେ ଯେ ହସଟା ଆମ ଟେବୁଲ୍ ଉପରେ ରୁହିଗଲା, ସେଟା ନୁହେଁ କୃତଜ୍ଞତା—ଓଫିସ୍ ର ଚୁପ୍ ଚାପି ସାକ୍ଷୀ। ଆଉ ମୋ ନାମ କଥା ହେଲେ… ଗୋଟେ ଲମ୍ବା ନୀରବତା ବଢ଼େ।

SK Enterprises me aapka swagat hai 🙂 CC TV camera, biometric GPR tracker, sab upalabdh hai.

ఆఫీస్‌లో మనం “గుడ్‌గా ఉంది” అంటాం… కానీ హాజరు పట్టీలోనే నిజం రాస్తుంది—నన్ను మర్చిపోయిన ఆ నవ్వులన్నీ, పదేళ్ల క్రితం నా టీ బ్రేక్‌ని మళ్లీ గుర్తుకు తెస్తున్నాయి.