तिमीले “सपना” भन्यौ—मले “लडाइँ” नाम दिएँ। निन्द्रा भित्र पनि म आफ्नो हारको धुलो ब्रश गर्छु, उठेर होइन, भित्रैबाट विद्रोह गर्छु।

म मानेर होइन—आशाले आँखा चिम्लेर हिँड्छु, डरको बाटो होइन, सपनाको रेलमार्ग खोज्छु। तिमी नजिक छैनौ भने पनि, मेरो छातीभित्रको भविष्यले बिस्तारै ढोका खोल्दैछ… र अन्त्यमा मात्र “अहिलेसम्म” जित्छ।

मलाई अझै याद छ—रेलको सिट चिसो थियो, झ्यालबाट धुवाँको गन्ध आउँथ्यो। त्यो सपनाको शहरमा म तिम्रो नाम खोजेर हराएँ; ब्यूँझँदा मात्रै थाहा भयो, यादले भन्दा शान्तिले बढी चोट दिन्छ।

Yusuf naam ka ladka YouTube pe grow karne ke sapne dekhta tha, kitne apps download kiye, kitni raatein editing mein guzaar di, aur ek din jaakar samajh aaya asli jaadu toh CapCut mein tha

एक वीडियो बना दो ऐसा दिल के करीब, जिसमें बजें ख्वाब और मुस्कुराए नसीब ✨

ਮੈਂ ਸੁਪਨਾਂ ਨੂੰ ਜੇਬ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ—ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਹਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਰਾਤ ਉੱਠਦੀ ਹੈ, ਸਵੇਰ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਮੁਸਕਾ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ਤੂੰ ਜਾਗ ਕੇ ਵੀ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ…

पुरान गलीक पथरे पर हमर सपनाइ चलैत छल—जखन बुटखाना पर धूलि जमा होइत छल, आ आंखि में घरक गंध। अब शहर त खतम नइ—बस हमर आवाज़क ओ कोना बदलि गेल, आ स्मृति चुपचाप खींचैत चलि गेल…

स्वप्न में हमहूँ दरवाजा नहिं खोलैत—राति स्वयं चाभी बनेतै, आ हम ओकरा भीतरसँ शरारत करैत छी। जखन जागि जाऊ तखन बुझाइत—जे सपना चुप्पे ले गेलनि, ओहि सपना ने हमरें मनके चुरौने लगले।