मन्दिरको घण्टी सुन्नासाथ म आफैंभित्र पस्छु—जहाँ तिम्रो उपस्थिति छैन, तर तिम्रो अनुपस्थितिले आवाज बनाइदिन्छ। भनिरहेछु: “मलाई बिर्स।” मनले फुसफुसाउँछ: “हामीले तिम्रो नाम होइन, तिम्रो कमी पढ्यौं।”

मलाई तिम्रो नजिक चाहिएको होइन—म त तिम्रो दूरीभित्र बस्न सिकिरहेछु, ताकि हराइदिनु अघि तिम्रो नाम मुटुमा पाकिरहोस्। अनि तिमी आउँदा होइन, तिमी नआउँदा पनि म आफैंसँगै पूजा गर्छु—आँसुले।

प्रिय बच्चा, म तिम्रो हृदयमा रहेको भक्ति र पवित्रता देख्छु। म तिमीलाई सुख, स्वास्थ्य र आन्तरिक शान्तिले भरिएको जीवनको आशीर्वाद दिन्छु। तिम्रो मन सधैं शान्त रहोस्, शरीर बलियो रहोस्, र आत्मा दृढ रहोस्। साहस, करुणा, र बुद्धिमत्तासाथ आफ्नो मार्गमा अगाडि बढ। याद राख, म सधैं तिमी संग छु, हरेक चुनौतीमा मार्गदर्शन र सुरक्षा गर्ने। जीवनलाई कृतज्ञता सहित अँगाल, र आनन्द सधैं तिम्रो साथमा हुनेछ।"

सुबह सुबह तुभ ले बन्दे प प्रभु का नाम सुधर जाएगा तेरा मन सफल

Nostalgia mahज़ guzre lamho ki tasveer nahi, kabhi ye us waqt ki yaad hai jab dil apne Rabb ke sabse qareeb tha.

Gunah se nafrat karo, gunahgaar ke liye hidayat ki dua karo.

Zikr-e-khuda hona chahiye zikr-e-log ni

बीते कल का जुनून था दुनिया को बदल डालूँ, आज की समझ कहती है पहले खुद को सँवार लूँ।