हार्ने बेला एक पटक अवश्य आउँछ, त्यही क्षणले नै विजेता जन्माउँछ।

म म हुँ — मिति होइन, मेरो निर्णय हो; मसँग बोल्दा आवाज कम हुन्छ, आँखा मात्र चर्किन्छ।

कागजमा लेखिएको प्रेम होइन, छालामा लागेको चिसो सम्झना हो—म हिँड्दा पनि पछाडि तानिरहन्छ। “तिमी किन फर्किदैनौ?” “फर्किनु नै भूल हो—तिमी अगाडि हुन्छौ, म बीचबाट टुक्रिन्छु।”

जसले साथ छोडे, उनीहरूले बाटो मात्र बदले—गन्तव्य होइन। 🚶

“म मौन छु भने डराएको होइन, सही समय कुर्दैछु।”

सपनाहरू आँखा भरी, हिँडेँ म एक्लै बाटोमा हावा संगै कुरा गर्छु, आशा बोकी मनमा कोरस: हार मान्दिन म कहिल्यै, उज्यालो टाढा छैन मेहनत मेरो परिचय, मेरो सपना सानो छैन अन्तरा २: अँध्यारोले रोक्न खोज्छ, तर डर मान्दिन म आज हैन भने भोलि, जित मेरै हुन्छ नि कोरस (repeat): हार मान्दिन म कहिल्यै, उज्यालो टाढा छैन मेहनत मेरो परिचय, मेरो सपना सानो छैन