S
Suhayl Kaur@suhaylkaur9221
ਸੜਕ ਦੇ ਮੋੜ ਤੇ ਮੈਂ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡਿਆ ਸੀ ਸਮਾਨ… ਪਰ ਵਾਪਸੀ ਤੇ ਉਹੀ ਧੂੰਆਂ ਵਾਂਗ ਦਿਲ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰੇਡੀਓ ਚੁੱਕਦਾ ‘ਸਾਡੀਆਂ’ ਗੱਲਾਂ, ਤੇ ਮੈਂ ਗੱਡੀ ਚੁੱਕਦਾ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਤੋਂ—ਪੁਰਾਣੇ ਨਾਂ, ਨਵੇਂ ਦਾਗ। ਜਿਹੜਾ “ਕਦੇ ਮਿਲਾਂਗੇ” ਸੁਣਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਅੱਜ ਵੀ ਮੇਰੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ‘ਚ ਧੁੰਦ ਬਣ ਕੇ ਖੜਾ ਹੈ… ਅਤੇ ਓਥੇ ਹੀ ਮੇਰੀ ਯਾਦ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਹਾਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
Related
View allComments
No comments yet.