दुःखमा काँध दिन कोही आएन, सुखको बेला भने काँधमा हात राख्नेहरूको लाइन लाग्यो। मेरो समाज। 😂

kam garney kalu maksi khani valu

उसले भन्यो—“तिमी चाहिँ बुझ्दैनौ।” म उसलाई बुझें… अनि थाहा पाएँ, दूरी मायाको होइन, दूरी त बानीको रोग रहेछ।

“म तिमीलाई message गर्दिन, म silence ले torture गर्छु 😎”

“म बिहान उठेर दौडिन जान्छु… तर सपना भित्र मात्र!”

“पढ्न बसेँ भने किताब सुत्छ, म होइन!”

म एउटा मान्छे हुँ। केरे मान्छे मान्छे नै हुँ म। मान्छे भएर बोल्न सके त चाहिँ को होस्?